Küf

İnce ipliklere sarılmış
Altından çıkacak kendi canını
Bile çıkaramayan garip varlıklar
Yokluklara karışır
Zaman süregeldikçe
Süresi geleni gerdikçe
Büyütüp karıştırıp çalkaladıkça
Anlamını anlatamayan sözcüklere
Umursamazca boğdukça
Üstüne bir de duraksamadan pisçe gülümseyince
Sen deriz durma orada
Gel buralara ya da dur biz
Göçelim oralara
Olmayacağını bilmişçesine
Sonra da ben boğulur giderim.
Görmeyenin pis küf kokusuna.