Önce pabucu varır dama
adam oturur durur sırasında
çıkamaz yalnız başına yukarıya
Zamanı geldiğinde belki anca
Çok zor ya,
varamaz eller tuşlara
sevdicek der dudaklar ama
parmaklar konuşamaz boşun yanında
Dolan kusar, boş olanla yüzleşir
boş rahattır, uçamaz olsa da
davranır sanki hayatı kanatlarında
kandırır insanı, yaşam yalanında
Daha boşu oturur konuşur
Yapamaz bir şey, bağırır anca
Kusar her şeyini ta ki kan gelir
Kanı kendinindir, akıtan nedir bilmeden.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder