bir bozulup bir coşarım
kapıdan kapıya koşarım
kapılarıma çağırırım
eskiyim ben çok eski
sefaletimi, boşuna sokaklara adarım
anlamsız kayıplarda kendimi abartırım
çiçek böceklerine göğsümü kabartırım
kusandan kaçıp ayıplarda yaşayan adamım
bana çok büyük sille vurulmuş
aman ne büyük oyunlar kurulmuş
dünyayı ben yönetir ben oynatırım
öyle ki aslında bir bok yemem dalgama bakarım
yapmadıklarım yaptıklarımı aşmış
anlayan benden hep kaçmış
uçup kaçıp atarım yükseklerden bakış
Korkarım anlaşılırsa ki pezevenkliğim sefadanmış
uğruna planlar bozulan adamım ben
uğruna öfke kusulan adamım ben
ne de büyütülmüş adamım ben ki uğruna şiir yazılmış
yaşamlara burun sokar, hayat kurtarırım ben.
aslında yoktur derdim,
dimdirek serbest hizamda
en bilek ben olabilirim.
bir çekilsem o karışık hayattan,
bıraksam kendi haline,
kendi kıçımı koklasam biraz da.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder